Strukturaviy jihatdan poliorganosiloksanlar quyidagi xususiyatlarga ega:
(1) Asosiy zanjir Si-O-Si bogʻlari noorganik, yon zanjirlar esa organik guruhlar boʻlib, ularni tipik yarim-noorganik, yarimorganik polimerga aylantiradi.
(2) Asosiy zanjirdagi Si-O-Si bogʻlarning bogʻlanish burchagi (∠SiOSi) 130 daraja –145 daraja, Si-O bogʻlanishning bogʻlanish uzunligi 0,163 nm–0,164 nm, bogʻlanish energiyasi esa kJ/36.mol. Xuddi shu guruhdagi uglerod oksidlari bilan solishtirganda (bog'lanish burchagi ∠COC 108 daraja, C-O bog'lanish uzunligi 0,142 nm, bog'lanish energiyasi 357,4 kJ/mol) polisiloksanlar katta bog'lanish burchagi, uzun bog'lanish uzunligi va asosiy zanjirida yuqori bog'lanish energiyasiga ega.
(3) Yon zanjirdagi C-Si-O bogʻlanish burchagi 160 daraja, C-Si bogʻlanish uzunligi esa 0,188 nm. Shuning uchun yon zanjirdagi metil guruhining Si-O bog'i atrofida aylanishi uchun zarur bo'lgan aktivlanish energiyasi kam, atigi 8 kJ/mol.
(4) Polisiloksan magistralidagi Si-O bog'lari orasidagi dipol{1}}dipol o'zaro ta'sir va yon zanjirlardagi Si-CH3 guruhlari orasidagi o'zaro ta'sirlar polisiloksan molekulasining ma'lum bir {{5}spiral strukturada mavjud bo'lishiga olib keladi, bu esa metil guruhining fazikonoksigen tashqariga qaragan holda{6} bo'ladi. Bu noyob tuzilma polisiloksanlarda zaif zanjirlararo{8}}oʻzaro taʼsirlarga, katta molyar hajmga va past sirt tarangligiga olib keladi.
(5) Yon guruhlar sifatida Si-H, Si-OR yoki Si-OH guruhlari boʻlgan polisiloksanlarning barchasi reaktivdir.
